De kracht van onwetendheid


Daar stond ik dan. Bij de Hogeschool van de Kunsten in Utrecht, op wat eigenlijk mijn laatste schooldag zou moeten zijn. Al mijn vriendinnen waren flink aan het feesten op school, bamischijven aan het eten met alle LSD’ers (zo noemden we die ja), aan het rondcruisen door het dorp in de bak van een pick-up truck. Want zulke dingen doe je nou eenmaal op je laatste schooldag. Gewoon, gekkigheid.

Ik zat die ochtend al om 7 uur in de bus, zo gek als ik was. Mijn laatste centen had ik opgemaakt aan een treinkaartje. Ik was onderweg met mijn creaties die, ik geef toe, toch wel erg last-minute gemaakt – oké vooruit, in elkaar geflanst waren. Naar de kunstacademie was waar ik van droomde, dus die laatste schooldag kon me gestolen worden. (meer…)

Random coolness (August edition)


Hey you! Tijd voor weer een random update met alles wat ik de afgelopen tijd heb gedaan, gezien en meegemaakt!

Allereerst: ik heb een nieuwe baan! De laatste keer dat ik er wat over schreef, werkte ik nog in Nijmegen. Helaas was het niet precies wat ik zocht en nam ik de moeilijke en dappere beslissing om te switchen, met het gevolg dat ik werkloos werd. Terug in de onzekerheid van het leed dat solliciteren heet. Gelukkig was dit maar van korte duur, en had ik precies een maand later weer iets nieuws gevonden. Hoe ik dit precies heb geflikt, volgt nog in een latere post met tips en tricks, maar laat ik het zo zeggen: I’ve learned it the hard way. (meer…)

Tag: 10 Foodconfessions


De #10foodconfessions tag is een fantastische tag, bedacht door Leonie. Ik doe graag mee vandaag – een beetje spuit elf, but oh well – dus hier komen ze!

1. Mijn guilty pleasure is chips. ZO. LEKKER! Ik heb er al wel eens over nagedacht (want ja, ik denk gewoon graag aan eten), en als ik voor de keuze stond voor altijd snoep, chocolade of chips te moeten eten, zou ik chips kiezen. Ik kan een hele zak zo opeten, wat natuurlijk heel erg gevaarlijk is. Als ik een zak koop, heb ik tevens altijd moeite met het kiezen van een smaak omdat ik bijna alles lekker vind. (meer…)

TED-talks on life: some favorites


Long time no blog, en met een reden. De afgelopen anderhalve maand zat ik in een typische twintigersperiode waar ik keuzes moest maken en probeerde uit te vogelen wie ik ben en wat ik wil. Een ongoing process. Zulke periodes zijn spannend, maar vooral erg leerzaam – dus vandaag wil ik graag wat wijsheid met jullie delen. Dit doe ik via mijn favoriete TED-talks, omdat ze goed weerspiegelen aan welke thema’s ik de afgelopen tijd heb gedacht en wat mijn (voorlopige) conclusies erover zijn. (meer…)

Filmreview: Still Alice


Gisteren keek ik hem dan eindelijk, de Hollywood-film over Alzheimer: Still Alice. Waar veel recensenten zich vooral focussen op het acteerwerk van Julianne Moore (heeft zij terecht die Oscar voor beste actrice mogen ontvangen?), zal ik vandaag mijn licht werpen op de weergave van de ziekte in deze film (opgelet: met spoilers). (meer…)

Random coolness (March edition)


Hey y’all! De laatste tijd heb ik heel wat leuks gezien, gedaan, gegeten en gekocht. Aangezien ze allemaal vrij random zijn, heb ik ze in deze (wellicht net zo random) post verpakt voor jullie, om lekker op deze zondag na te lezen.

Zo ging ik een tijdje terug naar Amsterdam, naar Eline. Ik ken Eline al heel wat jaren via onze blogs, maar had haar nog nooit in het echie ontmoet. Nu vroeg ze me of ik wat portretfoto’s van haar wilde schieten, die ze zowel zakelijk als privé kon gebruiken. Met een duidelijke noot: “Het moet niet te suf of stijf worden!” We gebruikten haar mooie, lichte appartementje als décor en kletsten tussendoor over van alles en nog wat. Een leuke en gezellige middag, en net als Eline zelf ben ik heel blij met het resultaat. Ze is een heel lief en warm mens, en dat zie je ook terug op de foto’s! (meer…)

Tag: Get to know me better


Ik weet het, ik ben pas net weer begonnen met bloggen en ik drop nu al een simpele tag. Dit kan redelijk inspiratieloos overkomen, vooral als ik niet eens getagd ben, maar het leek mij wel toepasselijk om mezelf eens wat nader voor te stellen!

Wat is je geboortejaar en plaats?
Ik ben geboren op 29 december 1991 in Sarajevo (de hoofdstad van Bosnië-Herzegovina). Ongeveer 6 maanden later vertrokken wij naar Nederland vanwege de oorlog, en kwamen we in terecht in het Brabantse dorpje Someren.

Hoe lang ben je?
Ik ben 1 meter 82. (Broeken kopen is een drama, dus als je tips hebt waar ze goede, strakke én lange skinny jeans hebben, ben je mijn held!)

Waar dacht je aan toen je vanochtend wakker werd?
Aan de gekke droom die ik had. Die ik overigens alweer vergeten ben.

Waar ben je op dit moment?
In bed, lekker op zondag aan het chillen. (meer…)

De maakbaarheid van het leven


Pasgeleden keek ik naar een vlog van een niet nader te noemen beautyblogger (ja, het is een van mijn guilty pleasures). In deze “You can do it”-aflevering vertelde ze, naast een palmboom in het mooie Aruba, mij het volgende:

“Als je echt iets wil, dan kan je echt, door er heel veel aan te denken en het op te schrijven, en er naar te gaan leven.. dan kan je het krijgen.”

Tsja. De maakbaarheid van het leven. Waarbij er een volledig schoon causaal verband bestaat tussen “willen” en “krijgen”. Wat kan ik daar nu over zeggen? Veel, want in het leven als twintiger is het een obstakel waar je constant tegenaan loopt. Want de realiteit is anders. (meer…)

10 jaar creatief: how it all started

71483_613616418735167_7504008318106156406_n
Veel gestelde vragen aan mij zijn hoe ik ben begonnen met fotografie en wat voor rol het in mijn leven speelt. Meestal geef ik een kort antwoord, iets in de trant van “het is een uit de hand gelopen hobby”, maar dat dekt de lading natuurlijk helemaal niet. Na heel wat gegraaf in mijn geheugen heb ik het hele verhaal in één post weten te verpakken, dus als je benieuwd bent, lees dan vooral verder! (meer…)

Just doing it

Ha. Daar gaan we dan. Een eerste stukje.

Een tijdje terug zat ik met Sabine (die fantastische fotografe ja, je kent haar wel) bij de Bagels & Beans in Arnhem. Onder het genot van een BLT-bagel besproken we van alles: welke chocolade nu echt de beste is (meisjesachtiger kan het haast niet), de ins en outs van de – toch wel veel overeenkomstige – bloggers en vloggers die we volgen, en de dagelijkse struggles die we tegenkomen als twintiger.

Wat ook de revue passeerde is mijn eeuwenlange plan om weer te gaan bloggen. (Dikke kudos voor jou trouwens, als je mij al kende toen ik op dxuce.net blogde!) De reden dat het zo lang heeft geduurd is een soort angst. Angst dat ik niet meer kon, dat ik mijn light-heartedness ergens kwijt was geraakt door alles (goed en slecht) wat ik in de tussentijd heb meegemaakt.

Als je met iemand praat die een probleem heeft of zijn ei kwijt moet, is het gemakkelijk een advies te formuleren of een hart onder de riem te steken, met volle overtuiging. Maar als je dat introspectief zou moeten doen, verliest dezelfde uitspraak opeens al die overtuigingskracht. Het blijft iets geks. Ik vertelde namelijk over mijn angst aan Sabine, en ze zei precies wat ik tegen mijzelf zou zeggen als de rollen waren omgedraaid: doe het gewoon.

And that is where we are at right now. Yolo de bolo, ik ga bloggen. Yes!

(P.S.: Als je Bloglovin hebt, wil je me dan even volgen? Duizendmaal dank!)